معنی تسوئة
5 بازدید
[ تَ وِ ءَ ] (ع مص) تباه کردن چیزی را. (از المنجد). || عیب کردن کسی را. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). عیب کردن و توبیخ کردن کسی را. (از المنجد): اِنْ اَسَأْتُ فَسَوِّئْ علیَّ؛ ای ان فعلت سوءاً فوبخنی علیه. (اقرب الموارد). و رجوع به تسوی ء و تسویة شود.
کلمات هم‌قافیه با «تسوئة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئة» برای سرودن شعر