معنی ترناس.

[ تَ ] (اِ صوت) صدایی را گویند که هنگام تیرانداختن از چلهٔ کمان برآید. (فرهنگ جهانگیری). (فرهنگ رشیدی). صدا و آوازی باشد که بوقت تیرانداختن از چلهٔ کمان برآید. (برهان) (ناظم الاطباء). صدای انداختن تیر از چلهٔ کمان را گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). اما در شعر فردوسی و اسدی که شاهد آورده اند سرپاس دیده شده به معنی گرز و اللََّه اعلم. (فرهنگ رشیدی): دل سرکشان پر ز وسواس بود همه دشت پر بانگ ترناس بود. فردوسی (فرهنگ جهانگیری). کمان ابر و بارانش الماس بود همه کوه پر بانگ ترناس بود.اسدی (ایضاً).