معنی تحظیر
5 بازدید
[ تَ ] (ع مص) مبالغت در حَظْر [ منع کردن و بازداشتن ]. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). -زمن التحظیر؛ کنایه از آن زمان است که عمر رضی اللََّه عنه وادی القری را پس از بدر کردن یهودان میان مسلمانان و بنی عذره تقسیم کرد. و این چون تاریخی است نزد آنان. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «تحظیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر