معنی تتاءن
5 بازدید
[ تَ ءُ ] (ع مص) حیله و فریب کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تتاءن صید؛ خدعه و فریب دادن آن چنانکه آمدن شکارچی گاه از این طرف و گاه از آن طرف. (قطر المحیط) (از اقرب الموارد). آمدن شکار را گاه از چپ و گاه از راست آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به تثاءُن شود.
کلمات هم‌قافیه با «تتاءن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ءن» برای سرودن شعر