معنی تبتیت
6 بازدید
[ تَ ] (ع مص) توشه دادن کسی را. || نیک بریدن چیزی را. || بَتّ یعنی طیلسان دادن کسی را. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و منه حدیث علی رضی اللََّه عنه لقنبر: تبتهم؛ ای اعطهم بالبتوت. (منتهی الارب). رجوع به تبتت شود.
کلمات هم‌قافیه با «تبتیت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یت» برای سرودن شعر