معنی تارکنشین
7 بازدید
[ رَ نِ ] (نف مرکب) کسی که بتارک جای دارد. بالانشین. بلندپایه. رفیع. والامقام : زمین را منم تاج تارک نشین ملرزان مرا تا نلرزد زمین.نظامی.
کلمات همقافیه با «تارکنشین»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ین» برای سرودن شعر