معنی تاج‌الدوله

[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) دهی است از دهستان جلال ازرک بخش مرکزی شهرستان بابل واقع در ۶ هزارگزی شمال خاوری بابل، کنار رودخانهٔ خان رود. دشت، معتدل مرطوب مالاریایی، دارای ۷۰ تن سکنه می باشد. آب از رودخانه. محصول آن برنج، کنف، صیفی، پنبه، غلات، شغل اهالی زراعت، راه آن مالرو است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) ابن اسکندر، دومین مرد سلسلهٔ بنی اسکندر از خاندان پادوسبانان طبرستان وی از ۸۸۱ هـ . ق./ ۱۴۵۳ م. تا ۸۹۷ هـ . ق. / ۱۴۷۶ م. حکومت کرد. (رجوع به سفرنامهٔ مازندران و استراباد رابینو ص ۱۴۶ و ۱۴۴ و رجوع به التدوین شود).[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) ابن ملک بیستون بن گستهم بن تاج الدوله زیاد و برادر کیومرث بن بیستون از امراء مازندران. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ۳ ص ۳۳۳ و ۵۹۱ شود.[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) ابوالحسن علی بن عیسی از بزرگان دولت عباسی بود و خلیفه الراضی باللََّه به وی پیشنهاد وزارت کرد و او بدلیل کهولت و ضعف مزاج از پذیرفتن آن سرباز زد و قرار بر این شد که برادرش ابوعلی عبدالرحمن بن عیسی وزارت خلیفه را عهده دار شود و تاج الدوله در کار وزارت نظارت داشته باشد. و نیز هنگامی که المتقی اللََّه اجل را نزدیک دید از تاج الدوله خواست تا وزارتش را بپذیرد وی باز بعلت کبرسن از قبول آن سر باز زد و برادرش را برای این کار توصیه کرد. وی بسال ۳۳۰ هـ . ق. درگذشت. رجوع به الاوراق صولی ص ۴، ۶۵، ۶۶، ۸۱،۸۳، ۱۸۷، ۲۰۳، ۲۳۰، و رجوع به علی بن عیسی شود.[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) تتش بن الب ارسلان برادر ملکشاه سلجوقی. وی در سال ۴۷۱ هـ . ق. بر حلب و دمشق مستولی شد:... در سنهٔ احدی و سبعین و اربعمائه تاج الدوله تتش بن الب ارسلان حلب و دمشق را فتح کرد و از جانب مصر اقسیس خوارزمی بحرب تتش مبادرت نموده تتش بروی ظفر یافت و سپاه مصر منهزم گشته اقسیس بملازمت تتش شتافت و پس از روزی چند تتش آثار نفاق در حرکات و سکنات اقسیس مشاهده کرده در چاشتگاه عید او را بقتل رسانید و در سنهٔ تسع و سبعین و اربعمائه سلطان ملکشاه به حلب شتافته تتش از صولت برادر توهم نموده روی گریز به وادی آورد و سلطان ملکشاه قسیم الدوله را در حلب حاکم ساخته بطرف بغداد نهضت کردوتتش بعد از فوت ملکشاه فی سنهٔ ست و ثمانین و اربعمائه نوبت دیگر بدیار شام شتافت و قسیم الدوله از حلب پیش تتش رفته غاشیهٔ اطاعتش بردوش گرفت و چون خاطر تتش از ضبط بلاد شام فارغ گردید لشکر به نصیبین کشید و آن بلده را قهراً و قسراً گرفته دست بقتل و غارت برآورد آنگاه بموصل شتافته ابراهیم عقیلی که در آن اوان از قبل عباسیان حاکم موصل شده بود با سی هزار کس بمقابله و مقاتلهٔ تتش قیام نمود و بعد از استعمال آلات پیکار لشکر ابراهیم روی بصوب فرار آورده خدمتش بر دست تتش اسیر شد و تتش او را حبس کرد و مدت حیات ابراهیم در آن محبس بنهایت انجامید و بعد از این فتوحات تتش وفات یافته... (حبیب السیر چ خیام ج ۲ ص ۵۴۹). رجوع به اخبار الدولة السلجوقیه ص ۷۱ و ۷۲ و تاریخ گزیده ص ۴۴۶ و ص ۴۸۰ و ۴۸۱ شود.[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) خسروشاه بن بهرامشاه. رجوع به خسروشاه و رجوع به لباب الالباب چ لیدن ج ۱ ص ۹۳ و ۳۰۰ شود.[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) لقب خسرو ملک آخرین سلطان غزنویست. رجوع بخسرو ملک شود.[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) صیاد از حکمرانان سلسلهٔ پادوسپان در رویان و رستمدار طبرستان (از ۷۲۳- ۷۳۴ هـ . ق.) (التدوین).[ جُدْ دُ لَ ] (اِخ) یزدجردبن شهریاربن اردشیر از امراء مازندران: تاج الدوله... قایم مقام عم خویش علاء الدوله بود و او را در مازندران اقتدار تمام پیدا شده نوبت دیگر آن مملکت را معمور ساخت چنانچه بروایت سید ظهیر در ایام دولتش در آمل هفتاد مدرسه معمور گشت و در هر مدرسه عالمی بدرس و افاده اشتغال میفرمود و تاج الدوله بیست و سه سال افسر اقبال بر سر نهاد وفاتش در سنهٔ ۶۹۷ هـ . ق. دست داد. (حبیب السیر چ خیام ج ۳ ص ۳۳۶). سامی بیک آرد: وی یکی از ملوک سلالهٔ آل باوند در مازندران است: و بسال ۶۷۵ هـ . ق. جلوس و ۲۳ سال حکومت کرد وی پادشاهی دانش دوست بود و در شهر آمل ۷۰ مدرسه تأسیس کرد. (قاموس الاعلام ترکی). رجوع به سفرنامهٔ مازندران و استراباد رابینو ص ۳۵ و ۱۳۶ شود.