معنی بیهودهکار
5 بازدید
[ دَ / دِ ] (ص مرکب) کسی که کار بی فایده و بی حاصل میکند. (ناظم الاطباء). میاط: اِهزال؛ بیهوده کار یافتن کسی را. هَزِل؛ نیک بیهوده کار. (منتهی الارب). || مردم ناچیز. || مسخره و لطیفه گو. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «بیهودهکار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر