معنی بیلگر
6 بازدید
[ گَ ] (ص مرکب) (از: بیل +گر) سحاء. آنکه خاک و گل را از زمین رندد و باغبان که از بیل خیابان و غیره را آرایش دهد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «بیلگر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گر» برای سرودن شعر