معنی بیطرة

[ بَ / بِ طَ رَ ] (ع مص) تیمار کردن ستور و میخ زدن به نعل آن: بیطر الدابة فهو بطیر و بیطار و مبیطر. و چه بسا که بَیْطَر هم گویند. (از اقرب الموارد). بیطاری کردن. (منتهی الارب) (المصادر زوزنی). عمل بیطار. (از اقرب الموارد). بجشکی کردن. (دهار). - علم بیطره؛ دانشی است که دربارهٔ اسبان از جهت صحت و مرض بحث کند همانگونه که علم پزشکی دربارهٔ انسان. (از کشف الظنون).[ طَ رَ ] (اِخ) بیطرهٔ شلج، قلعه ای است از توابع اشقة. (از معجم البلدان).[ طَ رَ ] (اِخ) شهری و قلعه ای است از توابع سرقسطه. (از معجم البلدان).[ طَ رَ ] (اِخ) نام کلیسای خالد منسوب به خالدبن عبداللََّه القسری امیر کوفه است که آنرا برای مادر خود که مسیحی بود بنا نهاد. (از معجم البلدان).