معنی بچهٔ سر راهی
5 بازدید
[ بَ چَ / چِ بَ چْ چَ / چِ یِ سَ رِ / رْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آن طفل که از کوچه برداشته باشند. بچهٔ کو. آن طفل که پدر و مادرش معلوم نباشد و در کوچه نهاده باشند و کسی بردارد و بزرگ کند. کوی یافت. لقیط.[ بَ چَ / چِ بَ چْ چَ / چِ یِ سَ رِ / رْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آن طفل که از کوچه برداشته باشند. بچهٔ کو. آن طفل که پدر و مادرش معلوم نباشد و در کوچه نهاده باشند و کسی بردارد و بزرگ کند. کوی یافت. لقیط.
کلمات هم‌قافیه با «بچهٔ سر راهی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «هی» برای سرودن شعر