معنی بوگر
7 بازدید
[ گَ ] (اِخ) تیره ای از طایفهٔ جانکی سردسیر هفت لنگ. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ۷۵).
کلمات همقافیه با «بوگر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گر» برای سرودن شعر