معنی بهیر
6 بازدید
[ بَ ] (ع ص، اِ) زن کلان سرین که وی را در رفتن دمه برافتد. (منتهی الارب) (از آنندراج). آنکه از گرانی بار تاسه و دمه بر وی افتد. (ناظم الاطباء).[ بَ ] (اِ) ثمر درختی در هند که در دباغی و صباغی بکار می برند. (ناظم الاطباء). ثمر هلیله. هلیلج. حلیله.
کلمات هم‌قافیه با «بهیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر