معنی بهانهجویی
7 بازدید
[ بَ نَ / نِ ] (حامص مرکب) عمل بهانه جو. بهانه طلبیدن. (فرهنگ فارسی معین). دست آویزی. عذرطلبی : و از حجت گویی و بهانه جویی او آگاه نه. (سندبادنامه ص ۲۸۹).
کلمات همقافیه با «بهانهجویی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یی» برای سرودن شعر