معنی بنی‌طولون

[ بَ ] (اِخ) (۲۵۴ -۲۹۲ هـ . ق .) طولون از غلامان امرای سامانی است که او را حکمران سامانی بخارا بعنوان هدیه پیش مأمون فرستاد و طولون نزد مأمون در بغداد و سرمن رآی (سامره) به مناصب عالیه رسیده بود. پسرش احمد در سال ۲۴۰ هـ . ق . حائز مقامات پدر شد و در ۲۵۴ هـ . ق . به نیابت حکومت مأمور مصر گردید و چیزی نگذشت که در آنجا خود را مستقل اعلان نمود... امرای طولون در تاریخ به حشمت و شکوه پای تخت خود القطائع (مابین الفسطاط و محل القاهره) و آثار و ابنیهٔ خیریه معروفند. اولین آنها احمدبن طولون ۲۵۴ هـ . ق . و آخرینشان شیبان بن احمد است که در سال ۲۹۲ هـ . ق. بدست حکام خلفای عباسی منقرض گردیدند. (از طبقات السلاطین ص ۵۸). رجوع به فرهنگ فارسی معین و طولون شود.