معنی بنی‌طرف
5 بازدید
[ بَ طُ رُ ] (اِخ) قبیله ای از قبایل عرب خوزستان. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ۹۲). از عشایر عرب خوزستان، مشتمل بر ۲۵۰۰ خانوار است که در بخش بستان از شهردشت زندگی میکنند. ناحیهٔ دشت میشان تا تیرماه ۱۳۱۴ هـ . ش . بنام این طایفه بنی طرف خوانده شد و در آن تاریخ فرهنگستان ایران نام دشت میشان بر آن نهاد. (دایرة المعارف فارسی). رجوع به فرهنگ فارسی معین و دشت میشان شود.
کلمات هم‌قافیه با «بنی‌طرف»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رف» برای سرودن شعر