معنی بنیت
8 بازدید
[ بِ یَ ] (ع اِ) بنیة. بنیه. نهاد و آفرینش چیزی. فطرت. (فرهنگ فارسی معین): بنیاد فضل و بنیت فضل است و پشت فضل وز پشت فضل باز شه شرق یادگار.فرخی. که بنیت آدمی چون آوندی ضعیف است. (کلیله و دمنه). اول فکر آخر آمد در عمل بنیت عالم چنان دان در ازل.مولوی. رجوع به بنیة شود. || بنا. (فرهنگ فارسی معین).
کلمات هم‌قافیه با «بنیت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یت» برای سرودن شعر