معنی بلکا
6 بازدید
[ بِ ] (ترکی، ص، اِ) دانا. (شرفنامهٔ منیری). حکیم و دانشمند. (دیوان لغات الترک از حاشیهٔ تاریخ بیهقی چ فیاض ص ۱۵۵). بلگا. و رجوع به بلگا شود. || اشتربچه. (شرفنامهٔ منیری).
کلمات همقافیه با «بلکا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کا» برای سرودن شعر