معنی بلوقیا
5 بازدید
[ بَ ] (اِخ) یکی از دو تن کسانی بود که طبق داستانها به محل دفن جسد سلیمان نبی رسیدند. و آن دیگری عفان بود که چون خواست انگشتری سلیمان را از دست او برون کند، آتش گرفت و درگذشت و بلوقیا بازگشت. راجع به داستان بلوقیا رجوع به ترجمهٔ بلعمی (تاریخ بلعمی) نسخهٔ خطی، ص ۱۲۱ و نیز به مجمل التواریخ و القصص ص ۴۳۵ شود.
کلمات هم‌قافیه با «بلوقیا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یا» برای سرودن شعر