معنی بلوقة
6 بازدید
[ بَ لْ لو قَ / بُ لْ لو قَ ] (ع اِ) بیابان و زمین نرم هموار، یا آنکه بجز درخت رخامی، دیگر نرویاند، یا زمینی که هیچ نرویاند. (منتهی الارب). مفازه، یا قطعه زمینی که هیچ نرویاند. (از اقرب الموارد). بلوق. || (اِخ) موضعی است به ناحیهٔ بحرین بالای کاظمه و آن به زعم عربان مسکن جنیان است، و آن را به لفظ جمع «بلائق» نیز آوردند. (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «بلوقة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «قة» برای سرودن شعر