معنی بلند شنیدن
6 بازدید
[ بُ لَ شَ / شِ دَ ] (مص مرکب) به صدای رسا شنیدن. (فرهنگ فارسی معین). || کر شدن ای ناشنوا شدن. (غیاث). کم شنیدن، و این ظاهراً ترجمهٔ هندی است. (آنندراج). سنگین شدن گوش. (ناظم الاطباء). بزحمت مطلبی را شنیدن. (فرهنگ فارسی معین): ور به فغان برکشد آه بلند گوش فلک نشوند الا بلند. میرخسرو (از آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «بلند شنیدن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر