معنی بلاوه گر
4 بازدید
[ بِ وَ / وِ گَ ] (ص مرکب) (از: ب +لاوه +گر) در عبارت زیر از تفسیر ابوالفتوح رازی آمده است و ظاهراً بمعنی تائب و متضرع و زاری کننده و از گناه بازگردنده است : در روایتی آمد که هر پیغمبری که قوم او را هلاک کردند به مکه آمدی با آنکه بلاوه گر با او بودندی و آنجا عبادت میکردی تا با پیش خدای شدی. (تفسیر ابوالفتوح رازی چ اول ج ۲ ص ۴۱۷ و چ دوم ج ۴ ص ۴۱۵).
کلمات هم‌قافیه با «بلاوه گر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گر» برای سرودن شعر