معنی واژه بلاهت
4 بازدید
[ بَ هَ ] (از ع، اِمص) بلاهة. کم عقل بودن در امورات دنیا. (غیاث اللغات). بی عقلی. نادانی. حماقت. گولی. (ناظم الاطباء). سلیم دلی. (بحرالجواهر). ابلهی. کم خردی. ساده دلی. حمق. غباوت. رعونت. سفه. سخافت. کانائی. و رجوع به بلاهة شود. || ضعف و سستی در رأی و تدبیر. (ناظم الاطباء).