معنی بسودی
7 بازدید
[ بَ ] (اِ) برزگر. دهقان. حشم دار. این کلمه در فرهنگ ها و متون فارسی به نسودی تصحیف شده است. بسودی از ریشهٔ فشو اوستایی است بمعنی پرورانیدن چهارپایانست و مصراع فردوسی باید چنین ثبت و خوانده شود: «بسودی سه دیگر گره را شناس». (از مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات فارسی، معین چ ۱۳۲۶ هـ . ش. ص ۴۰۷). و رجوع به همین کتاب و همین صفحه شود.
کلمات همقافیه با «بسودی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر