معنی بستان‌پیرا
6 بازدید
[ بُ ] (نف مرکب، اِ مرکب) بوستان پیرا. باغ پیرایش دهنده را گویند که باغبان باشد. (برهان) (هفت قلزم). باغبان و باغ پیرایش دهنده را گویند که گیاهها و شاخه های خشک را زده از باغ بیرون ریزد. (انجمن آرا) (آنندراج). باغبان. (رشیدی). باغبان و آنکه درختان را پیرایش میکند. (ناظم الاطباء: بستان بان). باغبان که کارش پیراستن باغ است. (فرهنگ نظام): برده رضوان بهشت از پی پیوندگری از تو هر فضله که انداخته بستان پیرا. انوری (از آنندراج). رجوع به بوستان پیرا و بوستان پیرای و باغ پیرا شود.
کلمات هم‌قافیه با «بستان‌پیرا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «را» برای سرودن شعر