معنی برندگی
6 بازدید
[ بَ رَ دَ / دِ ] (حامص) صفت برنده. چگونگی آنکه بَرَد. (یادداشت دهخدا). قابلیت بُرد. رجوع به برنده و بردن شود.[ بُ رَ / بُ رْ رَ دَ / دِ ] (حامص) صفت برنده. تیزی. (یادداشت دهخدا). عمل برنده. برش. (فرهنگ فارسی معین): چو شه دید کو سنگ را آس کرد ز برّندگی نامش الماس کرد.نظامی.
کلمات همقافیه با «برندگی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گی» برای سرودن شعر