معنی بدایع‌نگار

[ بَ یِ نِ ] (نف مرکب) نگارنده و نویسندهٔ بدایع.[ بَ یِ نِ ] (اِخ) آقا محمدابراهیم نواب پسر آقا محمدمهدی نواب از منشیان و مورخین عهد ناصرالدین شاه. مؤلف مقتل معروف به فیض دموع و مترجم نامهٔ امیرالمؤمنین علی (ع) به مالک اشتر و مؤلف کتابی در تاریخ بنام عقداللآلی. بدایع نگار از نثرنویسان چیره دست دورهٔ قاجاریه بود و سبک نثر وی محکم و استوار و قریب به سبک نویسندگان دورهٔ سلجوقی است. ترجمهٔ نامهٔ علی (ع) به مالک اشتر با مقدمهٔ بسیار لطیف در ابتدای کتاب مخزن الانشا بخط میرزارضای کلهر استاد بزرگ نستعلیق نویس دورهٔ قاجاریه در تهران بطبع رسیده است. وفات بدایع نگار بتاریخ نیمهٔ ماه ربیع الاول ۱۲۹۹ هـ . ق. در تهران اتفاق افتاد. (از وفیات معاصرین محمد قزوینی مجلهٔ یادگار سال ۳ شمارهٔ ۴ و سبک شناسی بهار ج ۳ ص ۳۶۵).