معنی بثعاء
5 بازدید
[ بَ ] (ع ص، اِ) تأنیث ابثع، زنی که لبهای وی سرخ و سطبر گردیده باشد از غلبهٔ خون. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، بُثع.
کلمات همقافیه با «بثعاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر