معنی بتفریب
5 بازدید
[ بُ فِ / فَ ] (نف مرکب) که بت را بفریبد. که بت را از راه ببرد: به دلدار گفت ای بت بت فریب.؟ || کنایه از معشوق صاحب جمال. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || (اِ) نام روز بیست وچهارم است از ماههای فلکی. (آنندراج) (برهان قاطع) (هفت قلزم) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «بتفریب»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یب» برای سرودن شعر