معنی باکراع حضرمی
5 بازدید
[ کُ عِ حَ رَ ] (اِخ) شیخ محمدبن مبارک باکراع. اصل وی حضرمی و زادگاه او مدینه بود و از ادیبان شیوا و خوش بیان بشمار میرفت و در محاضره مهارتی بسزا داشت. از اشعار او قطعه ای معروف است که به قاضی تاج الدین مالکی در تبریک به زیارت مرقد حضرت رسول گفته است و مطلع آن این است: اکلیل رأس المجد و الفضل والتقی و سابق شأو السعد و العز و البها. (از سلافة العصر ص ۲۸۸).
کلمات هم‌قافیه با «باکراع حضرمی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «می» برای سرودن شعر