معنی باهیة
5 بازدید
[ یَ ] (ع ص) مؤنث باهی. خالی. - بئر باهیة؛ چاه فراخ دهن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). و رجوع به باهی شود.[ یَ ] (اِخ) نام زنی از متعبدات به روایت روض الریاحین. ولی نام این زن در شدالازار راهبة آمده است. و رجوع به شدالازار ص ۳۴ شود.
کلمات هم‌قافیه با «باهیة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر