معنی باماوردی
5 بازدید
[ وَ ] (ص نسبی) منسوب به باماورد از نواحی فارس. (از معجم البلدان).[ وَ ] (اِخ) ابوالقاسم عبیداللََّه بن مبارک حسن بن طراد باماوردی ساکن قطیعهٔ عجم در باب الازج بغداد. وی در حدود سال ۵۳۹ هـ . ق. تولد یافت و بسال ۶۱۵ هـ . ق. درگذشت. عبیداللََّه و برادرش عبدالرحیم هر دو معروف به «ابنی القابله» بودند. (از معجم البلدان).
کلمات هم‌قافیه با «باماوردی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر