معنی بازیگری

[ گَ ] (حامص مرکب) شعبده. بازی نمودن. چشم بندی. فریب : به بازیگری تیر بازه ببست چو شد غرقه پیکانش بگشاد دست. فردوسی. جهان بازیگری داند مکن با این جهان بازی که درمانی بدام او اگر چه تیز پروازی. ناصرخسرو. درآمد ببازیگری ساختن چو گردون به انگشتری باختن. نظامی. || رقص. پای کوبی. رقاصی : چو در زرد حله کنیزان مست به بازیگری دست داده به دست. اسدی (گرشاسب نامه). پس از سر یکی بزم کردند باز ببازیگری می ده و چنگ ساز. اسدی (گرشاسب نامه). بر آراسته قوس را مشتری زحل در ترازو به بازیگری.نظامی. || شوخی. بیهده. عبث : مپندار کز بهر بازیگری است سراپردهٔ این چنین سرسری است.نظامی. || شیطانی. شیطنت. (یادداشت مؤلف): گفتم این بازیگری با هر کسی چندین چراست گفت بازیگر بود کودک که بازاری بود. حقوری.