معنی بادخوانی
7 بازدید
[ خوا / خا ] (اِخ) چشمه ای است که در یکی از ده های دامغان بود که نام آن ده هوا بود و اگر لتهٔ زن حایض و امثال آن از قاذورات در آن چشمه بیفکنند باد سخت و طوفان عظیم بهم رسد چنانکه درختان و عمارات عالیه بیفکند و تا آنرا برنیارند فروننشیند و این معنی به تواتر ثابت شده و ارباب مسالک و ممالک بر آن متفق اند. (از فرهنگ رشیدی). رجوع به بادخان، بادخوان و بادخن شود.
کلمات هم‌قافیه با «بادخوانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر