معنی اکثم‌بن صیفی

[ اَ ثَ مِ نِ صَ ] (اِخ) ذوالحکم بن رباح. یکی از حکام پانزده گانهٔ عرب به جاهلیت. (یادداشت مؤلف). از حکام عرب است. (منتهی الارب). حکیم و دانای معروف عرب در جاهلیت. عمر دراز یافت و در عهد پیغمبر برای قبول اسلام، با جماعتی از قوم خویش آهنگ مدینه کرد. اما در بین راه وفات یافت (۹ هـ . ق.) و پیغمبر را درک نکرد. سخنان حکمت آمیز بدو نسبت داده اند. احوال و اخبار او با افسانه ها آمیخته است. (از اعلام زرکلی). ورجوع به البیان والتبیین ج ۱ ص ۱۸ و ۲۸۳ و ج ۲ ص ۵۴ و ۸۰ و ج ۳ ص ۱۶۰ والاصابة ج ۱ ص ۱۱۳ و اسدالغابة و جمهرةالانساب و بلوغ الارب شود.