معنی اهرم

[ اَ رَ ] (اِ) چوبی باشد که هریسه را بدان کوبند. (برهان) (هفت قلزم). چوبی باشد که هریسه را بدان کوبند و دیگ هریسه را بآن بر هم زنند. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (رشیدی) (انجمن آرا): ای یار هریسه پز نداری غم خود اندیشه نمیکنی ز بیش و کم خود خواهم که تو شب خواب کنی من تا روز بر دیگ هریسه ات زنم اهرم خود.لسانی. || کنایه از نره و آلت مردیست و شعر شاهد معنی قبل به این معنی هم ایهام دارد.[ اَ رُ ] (اِ) میلهٔ آهنی محکمی است چون محوری بنام محور اتکاء. با یک نقطهٔ اتکاء و بوسیلهٔ اهرم با قوهٔ کمتری میتوان اجسام سنگینی را بحرکت در آورد.[ اَ رَ ] (اِخ) مخفف اهریمن. شیطان. (غیاث اللغات) (از آنندراج). اهریمن. اهرامن. (جهانگیری): زیباتر از پری است ببزم اندرون ولیک در رزمگاه باز ندانی ز اهرمش.سوزنی (از جهانگیری). نای را حق بیهده خوش دم نکرد بهر انس آمد پی اهرم نکرد.مولوی. || کفچهٔ سطبر. || کلان مار. (غیاث اللغات) (آنندراج). || دستهٔ هاون. (ناظم الاطباء).[ اَ رَ ] (ع ن تف) پیرتر. کهن سال تر: اهرم من قشعم. اهرم من لبد. (مجمع الامثال میدانی).[ اَ رَ ] (اِخ) ناحیه ایست از دشتستان در شرق بندر بوشهر. مؤلف فارسنامه آرد: شرقی بندر بوشهرست، درازی آن از کش خاویز تا محمودآباد نزدیک بشش فرسنگ و پهنای آن بفرسنگی نرسد. محدود است از مشرق بنواحی دشتی و از شمال به محال برازجان و از غرب به تنگستان و از جنوب به خورموج. محصول آن گندم و جو دیمی و فاریابی و پنبه و کنجد و نخلستانش نیز فاریابی است. آب آن از چشمه و قنات است و قصبهٔ این ناحیه را اهرم گویند. نزدیک بچهل و دو فرسنگ از شیراز و هشت فرسنگ از بوشهر دور افتاده و قریب صد درب خانه دارد و دارای پنج ده آباد است. (از فارسنامه). و رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷ شود.[ اَ رَ ] (اِخ) نام دهستان حومهٔ بخش اهرم شهرستان بوشهر که تقریبا در مرکز بخش واقع است. رودخانهٔ کوچک اهرم از وسط آن میگذرد و آب مشروب و زراعتی آن از رودخانهٔ مزبور و چاه و باران و هوایش گرم است. این دهستان از چهار آبادی اهرم، دم روباه دان، محمود احمدی و چاه پیر تشکیل شده و ۴۴۰۰ تن جمعیت دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷). و رجوع به جغرافیای غرب ایران ص ۱۲۳ و ۲۲۳ و دائرةالمعارف فارسی شود.[ اَ رَ ] (اِخ) قصبهٔ مرکز بخش اهرم از شهرستان بوشهر که کنار راه فرعی بوشهر به کنگان واقع است. این قصبه در ۵۴ هزارگزی خاور بوشهر واقع شده و در حدود ۶۵ گز از سطح دریا ارتفاع دارد. آب مشروب از چاه و باران تأمین میشود و ۲۰۵۲ تن جمعیت دارد و شغل اهالی زراعت و عبابافی است. دارای دکانهای متعدد، بخشداری و ادارات دولتی است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷ (از دائرةالمعارف فارسی).