معنی اعداد متحاب

[ اَ دِ مُ تَ حاب ب ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) عددهای متحاب. هر دو عددی که جملهٔ جزوهای یکی از ایشان چند عدد دیگر باشد و جملهٔ جزوهای دیگر چند عدد نخستین بود ایشان را متحاب خوانند، یعنی که یک مر دیگر را دوست دارند و همیشه یکی از این دو عدد زائد بود و دیگر ناقص و نمودهٔ او دویست وبیست است. و این عددی است زائد. نیمهٔ او ۱۱۰ و چهاریک او ۵۵ و پنج یک او ۴۴ و ده یک او ۲۲ و نیم ده یک او ۱۱ و جزوی از سدوده ۲ و جزوی از پنجاه وپنج ۴ و جزوی از چهل وچهار ۵ و جزوی از بیست ودو ۱۰ و جزوی از یازده ۲۰ و جزوی از دویست وبیست ۱. و جملهٔ این جزوها دویست و هشتاد و چهارند. و آن دوم عدد ناقص است که نیمهٔ او ۱۲۴ و چهاریک او ۷۱ و جزوی از سد و چهل و دو ۲ و جزوی از هفتادیک ۴ و جزوی از دویست وهشتاد و چهار ۱. و جملهٔ این جزوها دویست و بیست است. و آن نخستین عدد زائد را راست است پس این هر دو عدد دوست یکدیگرند. (از التفهیم بیرونی ص ۳۷).