معنی اصحاب عقبهٔ ثانی

[ اَ بِ عَ قَ بَ یِ ] (اِخ) مقریزی ذیل عنوان «امر عقبهٔ ثانی» آرد: پیامبر یک سال پس از عقبهٔ اولی در موسم با دوازده تن از انصار دیدار کرد که نه تن آنان از خزرج بودند بدینسان: اسعدبن زرارة. عوف بن عفراء. رافع بن مالک بن عجلان. قطبةبن عامر. عقبةبن عامر. معاذبن حارث بن رفاعة (برادر عوف بن عفراء). ذکوان بن عبدالقیس بن خلدةبن مخلدبن عامربن زریق. عبادةبن صامت بن قیس بن اصرم بن فهربن ثعلبةبن غنم بن سالم بن عوف بن عمروبن عوف بن خزرج. یزیدبن ثعلبةبن خزمةبن اصرم بن عمروبن عمار (و وی را یزیدبن ثعلبةبن خزمةبن اصرم بن عمربن عمارة از بنی فرآن بن بلی بن عمروبن حاف بن قضاعة نیز گویند، و کنیهٔ او ابوعبدالرحمن بود) ... و سه تن از اوس که عبارت بودند از: ابوالهیثم مالک بن تیهان بن مالک بن عبیدبن عمروبن عبدالاعلم (و او را ابوالهیثم ذوالسیفین نیز میگفتند از اینرو که دو شمشیر در حمایل میکرد) و عویم بن ساعدةبن عائش بن نعمان بن زیدبن امیةبن زیدبن مالک بن عوف بن عمروبن عوف و براءبن معروربن صخربن خنساءبن سنان بن عبیدبن عدی بن غنم بن کعب بن سلمة که همه اسلام آوردند. و در این هنگام ابوبکر و علی (رض) نیز با پیامبر بودند و در عقبه با او بر اسلام بیعت کردند همچون بیعت نساء. (از امتاع الاسماع ص ۳۵). و رجوع به اصحاب عقبهٔ اولی شود.