معنی اشرف‌الدین حسینی

[ اَ رَ فُدْ دی نِ حُ سَ ] (اِخ) (سید...) (۱۲۸۸ هـ . ق. -۱۳۱۳ هـ . ش.) فرزند سیداحمد قزوینی از شاعران معاصر بود. پس از کسب علوم مقدماتی در قزوین برای تکمیل تحصیلات به بین النهرین شتافت (۱۳۰۰ هـ . ق.) و بعد از پنج سال به ایران بازگشت و در رشت روزنامهٔ «نسیم شمال» را انتشار داد و آنگاه که مشروطیت برقرار شد با فتح اللََّه سپهدار اعظم به تهران آمد و روزنامهٔ مزبور را در تهران انتشار داد. این روزنامه در آن دوران بسیار مورد توجه مردم بود، چه اشرف الدین آثار خود را که اغلب اشعار فکاهی و اجتماعی و انتقادی بود، در آن منتشر میکرد. وی از شاعرانی است که بسبک فکاهی نیک شعر میسرود و الفاظ عامیانه را بکار میبرد. کلیات اشعار وی متجاوز از بیست هزار بیت است و کتاب «باغ بهشت» و «نسیم شمال» قسمتی از آثار فکاهی وی میباشد.