معنی اشتقاق صغیر
5 بازدید
[ اِ تِ قِ صَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) هرگاه دو کلمهٔ مشتق و مشتق منه در اصول و ترتیب آنها متحد باشند، آنرا اشتقاق صغیر نامند، مانند «ضَرَبَ» از «ضَرْب». (از کشف الظنون). و جرجانی آرد: اشتقاق صغیر آن است که میان دو حرف در حروف و ترتیب تناسب باشد، مانند «ضَرَبَ» از «ضَرْب». (از تعریفات). و رجوع به اشتقاق شود.
کلمات هم‌قافیه با «اشتقاق صغیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر