معنی اسیان
5 بازدید
[ اَسْ ] (ع ص) اندوهگین.[ اُ ] (اِخ) شاعری اساطیری از اهالی اسکاتلند، در مائهٔ سوم میلادی، پسر فن گال، پادشاه مُروِن. گویند در محاربهٔ با رومیان شرکت داشته و دچار بلایا و مصائب گردیده و چشمش نابینا شده است و در هنگام پیری در کوههای اسکاتلند انزوا اختیار کرده و به تغنی اشعاری که دربارهٔ محاربهٔ با رومیان سروده بود تسلی می یافت. ماک فِرسُ به نام وی در ۱۷۶۰ م. مجموعه ای از اشعار را منتشر کرد.
کلمات هم‌قافیه با «اسیان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر