معنی اسراء

[ اِ ] (ع مص) بشب راه رفتن. (غیاث). بشب رفتن. (تاج المصادر بیهقی). سری. مسری. || در سراة درآمدن. بسوی سراة شدن. (منتهی الارب). || نزدیک شدن هنگام خایه کردن. - اسراء جرادة؛ قریب بیضه نهادن رسیدن ملخ. (منتهی الارب). تخم گذاری ملخ نزدیک رسیدن. || سیر کنانیدن بشب : {/Bسُبْحََانَ اَلَّذِی أَسْری ََ بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرََامِ إِلَی اَلْمَسْجِدِ اَلْأَقْصَی اَلَّذِی بََارَکْنََا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیََاتِنََا إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْبَصِیرُ.۱-۲۱۱۷:۱/} (قرآن ۱۷/۱). || از خود افکندن، چنانکه جامه را. || (اِخ) معراج رسول. - حدیث اسراء؛ حدیث معراج.[ اُ سَ ] (ع ص، اِ) جِ اسیر. (منتهی الارب). گرفتاران. بندیان. (غیاث). زندانیان.