معنی استیزه
7 بازدید
[ اِ زَ / زِ ] (اِمص) ستیزه. (برهان). ستیز. استیز. لجاج. (برهان). عناد. خصومت. (برهان): وگر استیزه کنی با تو برآیم من روز روشنت ستاره بنمایم من.منوچهری. هرکه او استیزه با سلطان کند خانهٔ خود سربسر ویران کند.عطار. ناصحان گفتند از حد مگذران مرکب استیزه را چندان مران.مولوی. ساحران با موسی از استیزه را برگرفته چون عصای او عصا.مولوی. قطره با قلزم چو استیزه کند ابله است او ریش خود برمیکند.مولوی. آن منافق با موافق در نماز از پی استیزه آید، نی نیاز.مولوی. || جنگ. || خشم. || کین. (برهان).
کلمات هم‌قافیه با «استیزه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «زه» برای سرودن شعر
