معنی استوائی

[ اِ تِ ] (ص نسبی) منسوب به استوا. منسوب به خط استوا.[ اُ تُ ] (ص نسبی) منسوب به استوا، کورهٔ نیشابور. گروهی از علماء بدین نسبت شهرت دارند از آن جمله ابوجعفر محمدبن بسطام بن الحسن الاستوائی متولی قضاء نیشابور، متوفی بسال ۴۳۲ هـ . ق. و عمربن عقبة الاستوائی النیشابوری از اصحاب عبداللََّه بن المبارک. و او از اصحاب ابن المبارک مانند وهب بن زمعة و سلمةبن سلیمان روایت دارد و از او محمدبن عبدالوهاب الفراء و محمدبن اشرس السلمی حدیث کند. (معجم البلدان از حاکم ابوعبداللََّه در تاریخ نیشابور). و صاعدبن محمد نیشابوری استوائی. (تاریخ بغداد ج ۹ ص ۳۴۴).[ اُ تُ ] (ص نسبی) منسوب به استوا، کورهٔ نیشابور. گروهی از علماء بدین نسبت شهرت دارند از آن جمله ابوجعفر محمدبن بسطام بن الحسن الاستوائی متولی قضاء نیشابور، متوفی بسال ۴۳۲ هـ . ق. و عمربن عقبة الاستوائی النیشابوری از اصحاب عبداللََّه بن المبارک. و او از اصحاب ابن المبارک مانند وهب بن زمعة و سلمةبن سلیمان روایت دارد و از او محمدبن عبدالوهاب الفراء و محمدبن اشرس السلمی حدیث کند. (معجم البلدان از حاکم ابوعبداللََّه در تاریخ نیشابور). و صاعدبن محمد نیشابوری استوائی. (تاریخ بغداد ج ۹ ص ۳۴۴).