معنی اروم
6 بازدید
[ اَ ] (ع اِ) بن درخت. || بُنِ سُرون. (منتهی الارب). بن شاخ.[ اُ ] (ع اِ) جِ اِرَم و اَرِم و اَرومة و اُرومة. || اروم رأس؛ طَرَفهای سر. || (اِخ) قبور عاد.[ ] (اِخ) موضعی بجنوب قاین.[ اَ / اُ ] (اِخ) کوهی است بنی سُلیم را. مُضرس بن ربعی الاسدی گوید: قفا تعرفا بین الدحائل و البتر منازل کالخیلان أو کتبِ السطرِ عَفتها السّمیّ المدجِناتُ و زعزعَت بهنّ ریاح الصیف شهراً الی شهرِ فلما عَلا ذات الارُوم ظعائنُ حسانُ الحمول من عریش و من خدرِ. و در قول جمیل بعضی آنرا بضم همزه روایت کرده اند: لو ذقت ما أبقی أخاک برامة لعلمت أنک لاتلومُ ملیما و غداةَ ذی بقر أسِرُّ صبابةً و غداة جاوزن الرکاب أرُوما.(معجم البلدان).
کلمات همقافیه با «اروم»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وم» برای سرودن شعر