معنی ارحام

[ اَ ] (ع اِ) جِ رحِم و رِحم. زهدان ها. (غیاث اللغات) (منتهی الارب):{/B اَللََّهُ یَعْلَمُ مََا تَحْمِلُ کُلُّ أُنْثی ََ وَ مََا تَغِیضُ اَلْأَرْحََامُ وَ مََا تَزْدََادُ وَ کُلُّ شَیْ ءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدََارٍ.۱-۱۸۱۳:۸/} (قرآن ۱۳/۸)؛ خدا میداند آنچه برمیدارد هر زنی و آنچه بکاهد رحمها (زهدان ها) و آنچه زیاد سازد و هر چیزی نزد او به اندازه ایست. (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ۱ ج ۳ ص ۱۷۱). || خویشان:{/B لَنْ تَنْفَعَکُمْ أَرْحََامُکُمْ وَ لاََ أَوْلاََدُکُمْ یَوْمَ اَلْقِیََامَةِ یَفْصِلُ بَیْنَکُمْ وَ اَللََّهُ بِمََا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ.۱-۱۵۶۰:۳/} (قرآن ۶۰/۳)؛ هرگز سود ندهد شما را رحمهای (خویشان) شما و نه فرزندان شما در روز قیامت جدا می کند میانهٔ شما و خدا بآنچه میکنید بیناست. (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ۱ ج ۵ ص ۲۹۸). || اولوالأرحام؛ خویشان. خویشاوندان.