معنی واژه احمدیه

[ اَ مَ دی یَ / یِ ] (ص نسبی، اِ) نوعی است از حلوا.[ اَ مَ دی یَ / یِ ] (ص نسبی، اِ) نام دیناری که امیر ابوالعباس احمدبن طولون بضرب آن فرمان داد: پس از آن امیر مذکور [ یعنی احمدبن طولون ] در عیار و تخلیص دنانیر جدّ وافی و کمال شدت و مبالغه را بجا آورد تا آنکه معروف و مشهور شد بدینار احمدیّه که طلائی بهتر از طلای دینار او دیده نشده. (رسالهٔ اوزان و مقادیر مقریزی).[ اَ مَ دی یَ ] (اِخ) صنفی از فرقهٔ امامیه از مذهب شیعه منسوب به امام آنان احمدبن موسی بن جعفر علیهم السلام. (مفاتیح العلوم خوارزمی). و رجوع به احمدبن موسی بن جعفربن محمد شود.[ اَ مَ دی یَ ] (اِخ) شهری است که بسال ۶۱۹ هـ . ق. محمودبن محمد حمیری در ساحل دریا نزدیک بخرابهٔ مرباط بنا کرد و این در عوض شهر مرباط و ظفار حضرموت بود که محمود گاه استیلاء خویش ویران ساخته بود. و بمرباط چشمه ای گوارا بود که مجرای آن را به احمدیه بگردانید و گرد آن حصاری برآورد. (ضمیمهٔ معجم البلدان).