معنی ابن مؤدب
6 بازدید
[ اِ نُ مُ ءَدْ دِ ] (اِخ) عبداللََّه بن ابراهیم. او از مشاهیر شعر است. نشأت وی بمهدیه شهر معروف افریقیه بود. او صنعت کیمیا میورزید و بسیاحت و جهانگردی مایل بود،آنگاه که به صقلیه شد رومیان او را اسیر کردند و پس از مصالحهٔ ثقةالدوله با روم آزاد شد. وی را در مدح ثقةالدوله قصائدی است. وفات ابن مؤدب به سال ۴۱۴ هـ . ق. بوده است.
کلمات هم‌قافیه با «ابن مؤدب»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دب» برای سرودن شعر