معنی ابن عبدالحکم

[ اِ نُ عَ دِلْ حَ کَ ] (اِخ) عبدالرحمن بن عبداللََّه بن عبدالحکم بن اعین مصری. وفات ۲۵۷ هـ .ق . پدر او رئیس مذهب مالکی در مصر و در ۲۱۴ وفات کرده است. عبدالرحمن صاحب ترجمه و برادرانش از دانشمندان عصر خود بودند و چون در مسئلهٔ خلق قرآن با واثق خلیفهٔ بغداد مخالفت کردند شکنجه و آزار بسیار دیدند. عبدالرحمن را کتابی است موسوم به فتوح مصر و المغرب در هفت بخش و این کتاب مدرک نویسندگان و مورخین است. (ابن خلکان).[ اِ نُ عَ دِلْ حَ کَ ] (اِخ) ابومحمد عبداللََّه. فقیه مصری مالکی. او از خود مالک موطأ را استماع کرده و مردی توانگر بوده، هنگامی که شافعی به مصر رفت عبداللََّه هزار دینار بدو بخشید و از سه تن دیگر از موسرین محل نیز دوهزار دینار بستد و بشافعی داد. مولد او ۱۵۰ یا ۱۵۵ هـ .ق . و وفات ۲۴۱.[ اِ نُ عَ دِلْ حَ کَ ] (اِخ) ابوعبداللََّه محمدبن عبداللََّه بن عبدالحکم بن اعین مصری. فقیه شافعی (۱۸۲ -۲۶۸ هـ .ق .). او پسر ابومحمد عبداللََّه و برادر عبدالرحمن بن ابومحمد عبداللََّه است.