معنی ابن حمزه

[ اِ نُ حَ زَ ] (اِخ) نصیرالدین علی بن حمزةبن حسن طوسی. فقیه شیعی، معاصر ابن ادریس. او را مصنفاتی است که علی بن یحیی الحناط از او روایت کرده. و بعضی او را طبرسی یعنی منسوب به تفرش گفته اند.[ اِ نُ حَ زَ ] (اِخ) نصیرالدین عبداللََّه بن حمزةبن عبداللََّه بن حمزةبن حسن بن علی طوسی مشهدی. استاد قطب کیدری و شاگرد شیخ ابوالفتوح رازی، صاحب تفسیر. و او از اعیان علمای امامیه است. و کتاب الوافی بکلام المثبت و النافی از اوست.[ اِ نُ حَ زَ ] (اِخ) عمادالدین ابوجعفر محمدبن علی بن حمزه. صاحب کتاب وسیله در فقه. اقوال او بین علماء شیعه معروف است. در قرن ششم هجری میزیسته. تاریخ وفات او به دست نیست فقط در کتاب مناقب خود گوید: حدیثی را که دوریستی بفارسی ترجمه کرده بود من در سال ۵۶۰ هـ .ق . به عربی نقل کردم.